Op een gewone dinsdagavond kook je iets wat jullie vroeger vaak aten. Zonder erbij na te denken wil je hem een foto sturen. Pas als je je telefoon al in je hand hebt, besef je dat jullie elkaar al weken niet meer spreken. Je legt hem weer neer. Even later komt de vraag die je dacht te hebben beantwoord. Wil ik hem dan toch terug?
Wat miste je precies toen je die foto wilde sturen? Misschien wist je al wat hij terug zou zeggen. Eén flauwe opmerking over die keer dat het eten aanbrandde en jullie zouden allebei lachen. Aan een ander zou je het hele verhaal moeten uitleggen. Hij was erbij. Soms zit het gemis juist daarin. Er is iemand uit je dagelijks leven verdwenen die aan een halve zin genoeg had.
Dat kan je flink aan het twijfelen brengen, zeker als je zelf degene was die wegging. Je weet nog goed hoeveel moeite dat besluit je kostte. En nu lijkt één avond waarop je hem mist genoeg om je eigen oordeel in twijfel te trekken. Toch horen die avond in de keuken en de redenen waarom je wegging bij dezelfde relatie. Je mag beide serieus nemen.
Stel dat hij je morgen belt en zegt dat hij je ook mist. Hoe zou je willen dat het gesprek verdergaat, zodra de eerste opluchting voorbij is? Misschien wil je eindelijk vertellen hoe alleen je je soms voelde als jullie samen waren. Misschien zou je hem willen vragen waarom hij stilviel zodra jij over jullie toekomst begon. Of misschien weet je van jezelf dat je die vragen opnieuw zou inslikken, uit angst dat hij het gesprek beëindigt. Zou je bij hem durven zeggen wat je hier, nu je alleen bent, zo helder weet?
Als je met de vraag ‘Komt hij terug?’ bij mij komt, neem ik die vraag serieus. Als medium en paragnost vertel ik je wat ik doorkrijg. Ik wil ook weten wat zijn terugkomst voor jóú zou betekenen. Waar verheug je je op als je eraan denkt? En op welk moment in datzelfde denkbeeldige gesprek begin je alweer op je woorden te letten? Bij allebei wil ik stilstaan.
Misschien mis je hem. Zijn humor, zijn stem, de manier waarop hij precies die ene stoel in de keuken naar achteren schoof om bij je te komen zitten. Misschien mis je ook de vrouw die jij toen was. Je zette muziek op tijdens het koken. Je zong mee, ook als je de tekst maar half kende. Wanneer heb je dat eigenlijk voor het laatst gedaan?
Die foto op je telefoon mag gewoon een herinnering blijven. En als je vanavond tijdens het koken dat ene nummer wilt opzetten, kan dat ook. Het was óók jouw lievelingslied.
Gaby Tjauw-A-Hing
Enjoy the Body and Mind